Ndhas Wedhus Lima

Ndhas Wedhus Lima          ­

Bada Idul Adha ing Dhusun Banguntapan desane Parto Jambul banget ramene. Beda karo taun-taun sadurunge, Bada taun iki akeh banget sing padha melu kurban. Yen sapine mung siji, nanging wedhuse ana likuran.

“Byuuh! Isa mendem daging tenan taun iki,” ujare Lik Muladi karo nguladi wedhus pating glidrah ing plataran mesjide Mbah Kiai Kudri.

“Hush! Kudune malah syukur kok nyedakne mendem,” Pak Amat nyaruwe.

“Anu, enggih, Pak, maksude niku kurbane kathah,’ Lik Muladi glagepan mangsuli.

Luwih seneng maneh Parto Jambul. Dheweke wis mbayangke bakal entuk dum-duman daging akeh banget. Bisa dimasak rena-rena lan kanggo pirang-pirang dina.

“Hmm, bisa lawuhan sate gule seminggu lawase, soto daging, thengkleng, tongseng hadhuuuh...lemuuu tenan!” ujare Parto karo mesam-mesem dhewekan.

Sarampunge Shalat Ied, kewan-kewan kurban mbaka siji dibeleh, sateruse dibetheti rame-rame lan bakale diedumake marang kang duwe hak, yaiku fakir miskin lan wong kang ora mampu. Parto Jambul ya melu rerewang, nanging katon yen mung kanggo patut-patut wae. Lha wong tarah Parto ki kondang lumuhe. Ewasemana Parto Jambul wis ngirik-iriki ndhas-ndhas wedhus sing isih diseleh ing kono. “Dingaren ora pati akeh sing ngarepake. Adate padha rebutan,” pambatine Parto. “Pama dakjaluk telu ae apa ya oleh ya?” pikire meneh, banjur takon marang sawijining pawongan sing isih mbetheti daging.

“Pak, ndhase iki sajake kok ora enek sing gelem ta? Pama dakjaluk telu wae apa oleh?”

“Lho, sampeyan pengin ta? Lha kok telu men. Kakeyan apa ora kuwi mengko?”

“Ora.”

“Ya kono gawanen ora papa,” jawabe sing ditakoni.

Diolehi Pato nuli golek kresek kanggo nggawa endhas wedhus mau bali. Parto milih endhas wedhus sing gedhe-gedhe. Nanging senajan wis diidini nggawa telu oranyata Parto isih kemecer alias kurang. Kanthi dhelikan dheweke nyaut loro maneh dadi nggawa lima. Sateruse ndhas wedhus lima digawa mulih diwenehake bojone.

“Olahen kono mak, sasenengmu. Apa wae kena,” ujare Parto karo ngulungke ndhas wedhus marang bojone. Sing diulungi plonga-plongo. Witekna wong ndhas wedhus kok lima dikon masak kabeh ki piye? Wadhahe wae ora cukup. Ndhas siji tur gedhe bisa nganti panci loro. Lha yen limang ndhas? Apa ora panci sepuluh? Tur ya isih entuk dum-duman daging pirang-pirang. Lha mangka   pancine Yu Parti   mung ana loro. Nanging Yu Parti   duwe akal.  Sing  dimangsak mung ndhas wedhus separo wae karo sebageyan daging. Liyane? Dipepe neng ndhuwur gendheng. Angkahe ben awet, liya dina bisa dimasak meneh.

  Dina  kuwi Parto Jambul  lan Parti Genuk mangan enak. Saliyane nggule endhas wedhus karo sing lanang dheweke digawekake sate. Hmmm...nyamleng. lawuh kuwi wae ora entek sedina. Malah saking enake mangan gule Parti Genuk lali yen mepe endhas wedhus cacah papat. Semono uga Parto Jambul. Ora kelingan nek menehke ndhas wedhus lima marang bojone. Pangirane kabeh endhas wis dimasak. Apa maneh weruh panci loro sing mangkrong neng ndhuwur pawon kebak kabeh.

Ngancik dina kepapat wong loro sambat   mambu gandane  bathang. Bacin ora uwis-uwis.

“Tikus mati yake, Pak.”

“Ora mungkin. Ambune bathang tikus ora ngene iki,” jawabe sing lanang.

Digoleki sedina muput ora temu. Konangane dina sesuke. Kuwi wae sawise tanggane bengok-bengok merga uga ora betah  mambu bathang.

“Jabang bayiiik, Maak. Iki genah ndhas wedhus sign tak gawa kae ngono lho! Lha jebul ora kok olah kabeh ta?!” ujare Parto karo nesu.

“Woo! Hooh! Kuwi ki tak pepe sirku ben awet. Mengko kari ngolah sithik-sithik ngono lho,” wangsulane sing wedok mlenggong.

“Lha wog barang semene kandele lha kok dipepe. Ya bosok sing mesthi. Kae galo! Bosok. Ora kepangan ta! Ngguwak ta!” Parto Jambul nesu pol.

Sing wedok mung lingak-linguk, karo blokekan bareng weruh ndhas wedhus dirubung set nggegilani ing ndhuwur gendheng. Bosok kabeh hhrggghh....